ว่าด้วยเรื่องมีทตี้งวันที่ 8 เมษา
posted on 10 Apr 2007 15:58 by -maya- in -meeting-บล็อคนี้เขียนอย่างเดียว
Meeting ณ วันที่ 8 เมษายน 2550 ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติ....(งานหนังสือ)
บอกความรู้สึกคร่าวๆล่ะกันว่า
ตื่นเต้นมากกกกกกก!!!!
ตื่นเต้นสุดๆ ไม่รู้ทำไมว่าตื่นเต้นหนักหนาว่ะ ไม่ใช่มีตติ้งแรกซะหน่อย ><
แต่ว่าตื่นเต้นจริงๆอ่ะแหล่ะ
ตื่นแต่เช้าเลย ตี5ครึ่ง แต่ออกจากบ้าน 8 โมง....
สาเหตุเพราะว่า มารดาใช้งานนิดหน่อยก่อนออกไป....
ไปถึงปากน้ำก็ต่อรถ แต่...ขอโทษเถอะไอ้สาย 102 เนี่ย มันจอดท้ายตลาดคลองเตยเหรอเนี่ย > <
พระเจ้าเดินหลงตั้งนาน + กินข้าวนิดหน่อย กว่าจะถึงศูนย์...
เหอๆ เดินซะขาลากเลย หอบมากๆ > <
ไปเป็นคนที่ 4 เลย.... พี่ยู มี่ โซคุงมาอยู่ซะแล้วสิ
บู่ๆว่าจะไปถึงคนที่ 2 ซะหน่อย
นั่งไปซักพัก... คนอื่นเริ่มทยอยมากันแล้ว แต่เจ้าของวันเกิดไม่มาซักที บอกว่าจะมาก่อนเที่ยง
มาซะบ่ายเลย...... เธอร์นะเธอร์ = =
แต่เท่าที่นับดูงานนี้มีคนมาเยอะมากกก 20 กว่าคนอ่ะ
คนใหม่ๆที่ไม่เจอก็เยอะ คนเก่าๆหน้าเดิมๆก็เยอะ
ได้เจอ แบะคุง ธนารักษ์ บัน ฮิกิ ไคโด แล้วก็เอ่อ... หลายคนอ่ะ = = /
หลังจากที่ทุกคนได้พบปะพูดคุยเดินเข้างานให้ตัวเบาลงกันมาแล้ว
มันถึงเวลาที่ทุกคนเรียกร้องกัน นั่นก็คือ เวลากิน!!!!
พวกเราตั้งท่าจะออกตั้งแต่บ่าย2.... ได้ออกจริงบ่าย 3 เหอๆ
สาเหตุเพราะ ไคโดคุงหายตัวไปอย่างลึกลับ (พี่ท่านเขาหลงนะ)
มติเป็นเอกฉันท์ว่า... ไปกินฮะจิบังกัน!!! (ถามจริงเถอะ เคยไปกินอะไรอย่างอื่นบางรึเปล่าเนี่ย)
ตอนไป MBK ก็มีบางคนออกตัวออกไปเหมือน จำนวนคนน้อยลง แต่ความเฮฮามากขึ้นล่ะมั้ง = =
ไปถึงฮะจิบัง นับยอด 18 ชีวิต... โต๊ะไม่พออ่ะ นั่งแยกกัน แต่ขอโทษเถอะ
โต๊ะที่เรานั่งนะทำไมมันสุดร้านขนาดนั้น พวกอื่นนั่งซะหน้าร้านกันเยย > <
ว่าแล้วก็ลองสั่ง ราโชเม็น มาผลสรุปคือ ชาติหน้าตูจะไม่สั่งมันอีกเด็ดขาด!!!
เค็มสุดๆๆ เค็มจริง กินไม่หมดเสียดายจริงๆ 60 บาทฉัน (ถือว่าเป็นบทเรียนล่ะกัน)
กินกันเสร็จ ข้าน้อยแยกตัวไปดูฟิกเกอร์กับพี่ยูซักพัก กลับมา เฮ้ย!!
ทุกคนเดินนำไปก่อนเลย ทิ้งกันได้.........
ว่าแล้ว ทุกคนก็เคลื่อนขบวนไปเล่นเกมส์กันต่อ แต่มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นซะก่อน
ลิฟที่ MBk นะรับน้ำหนักพวกเรา 17 ชีวิต ได้หมดด้วย 0 o
น่ากลัวมากกกกกกกกกกก
เฮ้อ...ท่าจะบ้านะเรานะ > <
ว่ากันต่อ ไปถึงร้านเกมส์... เล่นเซนต์ได้ แหงล่ะ = =แต่!!
Melty blood เล่นไม่ได้เนี่ยสิ ทำให้ดอปวิญญาณหลุดไปเลย เหอๆ น่าสงสารนิดๆ
เล่นไปซักพัก คนก็ทยอยกลับบ้านไปหมด....
กลุ่มหนึ่งเล่น PS2 กลุ่มหนึ่งติด PS3..
เวลาผ่านไป ทุ่มนิดหน่อย ทุกคนก็เริ่มกลับบ้านกันแล้ว....
ข้าน้อยก็กลับพร้อมกับมี่...
เป็นอันว่าจบมีทติ้งด้วยประการทั้งปวง
แต่ความรู้สึกหนึ่งเกิดขึ้นในใจ คือ.... โรมันกัน(การ์ด)เก่งจริงๆ (เกมส์เซนต์)